Człowiek nie może żyć bez cudu

Warwara Fiodorowna Stiepanowa (1894–1958) — radziecka artystka, grafik, projektant, jedna z pierwszych twórczyń konstruktywizmu i «amazonka awangardy». Razem ze swoim mężem Aleksandrem Rodczenką pracowała nad aranżacją wystaw i spektakli, była dyrektorem artystycznym kilku czasopism, tworzyła modele tkanin i kostiumów. Prace Stiepanowej były wystawiane razem z dziełami jej wybitnych współczesnych: Kandinskiego, Tatlina, Malewicza, Rozanowej i Popowej. Ale oprócz tego miała unikalny dar do dokładnego dostrzegania i rejestrowania wydarzeń z jej typową wrażliwością i przenikliwością. Zapiski dziennikowe, artykuły i referaty Stiepanowej z różnych lat zostały zebrane w tej książce przez Aleksandra Lawrentiewa i Jekaterinę Lawrentiewą — jej wnuka i prawnuczkę. Dzięki tym tekstom dowiadujemy się, jak rozwijała się radziecka sztuka w pierwszej połowie XX wieku bezpośrednio z ust uczestniczki tych wydarzeń, która uważała twórczość za «cud» i dążyła do tego «cudu» przez całe swoje życie.