Chód białym koniem

Łaskawie i hojnym niebieskie niebo Bajkału. Tylko na jego ochronę i pomoc liczył znany buriacki kupiec Czagdaryn Bułatow, ratując się ucieczką z rodziną w bezkresnych stepach w 1923 roku. Dlatego najmłodsze wnuka, któremu było pisane urodzić się wśród kwitnącej różnorodności, nazwał Dżimbadżamsa, co oznacza „Ocean hojności”.
Z dawnej dostatku u Czagdaryna pozostała jedynie Sagałszan — klacz, którą ofiarował młodej Buriacko-Mongolskiej republice. Od tej darowizny zaczyna się historia trwająca długie siedemdziesiąt lat. Zniszczenia po wojnie domowej, straty po wojnie ojczyźnianej i — trudne budowanie. Życiowe troski i — wspierające je wzajemne wsparcie, dobroć ludzi.
W wirze wydarzeń historycznych dzieci i wnukowie Bułatowa nosić będą pamięć o swoim starożytnym rodzie, poprowadzą twardą linię wierności rodzinnej ziemi, będą dzielnie podążać za radami Czagdaryna i dążyć do tego, aby rodzina pozostawała razem.