Ogród przeciwko czasowi

W czasie pandemii brytyjska pisarka i eseistka Olivia Laing kupuje stary dom z ogrodem w Suffolk. Prace nad przywróceniem rabat kwiatowych, remontem budynków i przycinaniem drzew nie tylko uspokajają, ale również dostarczają inspiracji do refleksji, skłaniając Olivię do zbadania związku ogrodów z historią i kulturą. Schronienia w trudnych czasach, utopie i marzenia o Edenie, dobra luksusowe – to tylko niepełna lista tego, czym może być kawałek ziemi z nasadzeniami. Porównując wolne i otwarte dla wszystkich ogrody Dereka Jarmana czy Johna Clare'a z surowymi, opartymi na ucisku i przemocy parkami brytyjskiej arystokracji, Laing stara się znaleźć odpowiedź na główne pytanie: czym właściwie jest ogród? Raj dla wszystkich czy świadectwo przywilejów i wynik nierównego podziału zasobów? Osobisty czy publiczny? Brak jednoznacznej odpowiedzi. Ale są piękne rośliny, odrestaurowany i otwarty do zwiedzania ogród, zakładany niegdyś przez ogrodnika Marka Rumeriego, a teraz służący jako miejsce zamieszkania i inspiracji dla samej Laing, odkrywającej z zachwytem neofity radości i smutki sezonowych i wiecznych w swojej cykliczności prac w ogrodzie.