W tym samym czasie. Eseje i wystąpienia

Zbiór szesnastu esejów i wystąpień Susan Sontag (1933–2004), przygotowany przez nią w ostatnich latach życia, jest postrzegany retrospektywnie jako artystyczne testament. Rozważania na temat piękna, fotografii, artystycznych poszukiwań Viktora Serge’a, Leonida Cybikina, Anny Banti, Halldora Laxnessa, o korespondencji Rilkego z Pasternakiem i Cwietajewą okazują się organicznie związane z postrzeganiem tragedii 11 września i wojny w Iraku, prowadząc do jednego z największych i głównych tematów amerykańskiej myślicielki i pisarki: odpowiedzialności i zadań literatury w XX wieku. Głębokie i twórcze odczytanie prac innych autorów, wierność wysokim kryteriom moralnym, wielowymiarowe oceny tego, co dzieje się „wszędzie i jednocześnie”, pozwalają uznać ten zbiór za arcydzieło późnego okresu twórczości Sontag.