Głosy warszawskiego getta. Piszemy naszą historię

Od 1940 do 1943 roku w warszawskim getcie istniała grupa podziemna "Ojngef Szabes". Metodycznemu wyniszczaniu Żydów członkowie grupy przeciwstawili swoją pracę historyków i archiwistów, postawiwszy sobie za cel zebranie i zachowanie świadectw ogromnej, różnorodnej żydowskiej kultury Europy Wschodniej oraz świadectw jej zniszczenia. Opowieści świadków, fotografie, kroniki i dzienniki, proza i wiersze, rysunki, kazania i dowcipy, programy wieczorów artystycznych oraz podziemne kursy walut, bilety tramwajowe i opakowania po cukierkach, menu restauracji i kartki żywnościowe zebrane przez trzy lata, zostały starannie zapakowane i ukryte w trzech schowkach. Po wojnie udało się odkryć tylko dwa z nich. Prace nad transkrypcją unikalnego archiwum trwały przez kilka dziesięcioleci, publikacja 36 tomów zakończyła się w 2018 roku.
W zbiorze, sporządzonym przez profesora Davida G. Roskisa, znalazły się dzieła i dokumenty, które opowiadają o Holokauście głosami jego pierwszych badaczy - samych ofiar - "z pierwszej ręki, w czasie rzeczywistym, wbrew czasu i na wszystkie czasy".