Bez przeznaczenia

„Bez losu” to wyznanie węgierskiego pisarza, laureata literackiej Nagrody Nobla Imre Kertésza, który w wieku 15 lat trafił do obozu koncentracyjnego, udało mu się przejść przez wszystkie okropności więzienia i przeżyć. Pomimo tragedii, cierpień głodu, utraty rodziny i przyjaciół bohater uczy się akceptować swój los i nawet w okrutnych i nieludzkich warunkach stara się odnaleźć nadzieję: „...poczułem, jak rosła gotowość, jak narastała we mnie gotowość: będę kontynuować swoje, niepodlegające kontynuacji, życie. ...Nie ma na świecie niczego, czego nie doświadczylibyśmy jako czegoś całkowicie naturalnego; a na mojej drodze, wiem, czeka na mnie szczęście, jak jakaś nieunikniona pułapka.