Sztuka Europy Środkowo-Wschodniej od 1950 roku

W historii sztuki drugiej połowy XX wieku region Europy Środkowo-Wschodniej ma status hybrydy jako rozległy obszar pograniczny pomiędzy „Zachodem” – Europą kapitalistyczną, gdzie w tym czasie funkcjonował ruch od neoawangardy -garda do postmodernizmu i ZSRR, gdzie toczyła się nierówna walka pomiędzy archaizującym socrealizmem a samodzielnym wymyślaniem się w izolacji przez sztukę niezależną. Ten graniczny status tłumaczy zarówno brak zainteresowania sztuką krajów „bloku wschodniego”, jak i jej różnorodność, która ukształtowała się w ciągłym dialogu z Zachodem i ZSRR i dała początek wielu oryginalnym zjawiskom, z których część pozostała w cieniu, inne rozwinęły się w okresie popieriestrojki. Książka Reubena i Mayi Fawkesów jest jedną z pierwszych prób podsumowania tego doświadczenia. Wprowadza do obiegu szeroką gamę materiałów archiwalnych i bada wielokierunkowe nurty artystyczne Niemiec Wschodnich, Polski, Rumunii, Bułgarii, Węgier, byłej Czechosłowacji i Jugosławii, konstruując historię sztuki w regionie, bez zrozumienia, czym ona jest. nie sposób docenić aktualnej sztuki innowacyjnej tych krajów.