Nikołaj Wawiłow. Naukowiec, który chciał nakarmić cały świat i umarł z głodu

Jeden z największych naukowców XX wieku Nikołaj Wawiłow marzył o zakończeniu głodu na świecie, ale w 1943 roku sam umarł z głodu w saratowskim więzieniu. Nie ulegający żadnym trudnościom naukowym ani najtrudniejszym ekspedycjom w najbardziej dzikich zakątkach Ziemi, Nikołaj Wawiłow nie był w stanie przeciwstawić się naporowi cynicznego demagoga-koniunkturysty Trofima Łysenka. Czystka wśród genetyków cofnęła krajową naukę o całe pokolenie i wyrządziła ogromne szkody krajowi. Rekonstruując historię, jak największa misja humanitarna doprowadziła Nikołaja Wawiłowa do głodowej śmierci, Peter Pringle opierał się na niedawno odkrytych dokumentach archiwalnych, osobistej i oficjalnej korespondencji, żywych raportach z ekspedycji, wcześniej niepublikowanych listach rodzinnych oraz pamiętnikach, a także wspomnieniach świadków. Głęboko ludzki i żywy opis maluje bardzo żywy obraz błyskotliwego naukowca, miłośnika życia i wędrowca, który do ostatnich dni nie rozstał się ze swoją wielką marzeniem.