Autorzy badają główne światowe legendy, kroniki, słynne dzieła historyczne i literackie z perspektywy Nowej chronologii. W Wielkim Imperium Ordańskim XIV-XVI wieku miały miejsce trzy szczególnie duże bitwy. To bitwa kulikowska z 1380 roku, bitwa na lodzie XV wieku i wojna z Kazaniem z 1552 roku. Te bitwy pozostawiły głęboki ślad w zachodnioeuropejskich źródłach. W epoce reformacji, gdy tworzona była fałszywa historia skaligierska, kronikarskie opisy tych bitew, spisane w metropolii Imperium, zostały przeniesione na papier w odłamanych prowincjach Imperium, gdzie ogłoszono je «czysto lokalnymi, swoimi» wydarzeniami i «ubranymi w lokalne szaty». Na przykład we włoskich, francuskich, hiszpańskich. Bitwa na lodzie została opisana przez «antycznych» historyków Polibiusza i Tytusa Liwiusza jako rzekomo «czysto włoskie wydarzenie», jako bitwa między Rzymem a Kartaginą. W znanych starych francuskich legendach «Koronacja Ludwika» i «Wozy Nimeckie», przypisywanych dzisiaj do epoki Karolingów lub Kapetyngów, w rzeczywistości wychwalani są ordańscy cesarze Wasilij III, Iwan IV Groźny, książę Andrzej Kurbski, zdobycie Kazania w 1552 roku i wojna lwowska XVI wieku. Ale, znów, wszystko to «ubrano w francuskie i włoskie szaty».
