Georgij Włodzimierz: brzemię rycerstwa

Książka filologa-slawisty Swietłany Sznytman-MacMillin napisana jest w trzech gatunkach. Opowieść o barwnej i bogatej biografii pisarza, dysydenta i obrońcy praw człowieka Georgija Włodzimierowa jest mocno związana z badaniem jego dzieł literackich oraz osobistym świadectwem – opowieścią o przyjaźni autorki z Włodzimierowem. Tak wyłania się portret jednego z najważniejszych prozaików drugiej połowy XX wieku i człowieka, którego obywatelska odwaga budzi głębokie uznanie. Włodzimierow nie porównuje się z kapryśnym czasem, ani ze zmiennym społecznym zdaniem, ale ze swoim wewnętrznym poczuciem sprawiedliwości. Rozumie wszystkich i wszystko – złożoną duszę radzieckiego kierowcy, tragedię psa wartownika oraz dramat niemieckiego generała. Natalia Iwanowa wiele rzeczy przewidziała dokładnie, w tym także te, o których wcześniej nie pisano. Jednak ostatnie prozaiczne słowa Włodzimierowa to żywotne cytaty z niedokończonego autobiograficznego powieści: "Tak, zatem, nie ginie bez śladu dobro, którego, jak wiadomo, ludzie nie przebaczają... Tak więc jeszcze nie wszystko stracone, moi panowie, i za wcześnie, aby pochować nadzieje". Rzadko się mylił w prognozach, więc uwierzmy mu i tym razem. Dmitrij Bykow