Atlasy gwiaździstego nieba

Podobnie jak starożytni Grecy nanosili figury na niebieską sferę i nadawali im nazwy z mitologii i życia codziennego, astronomowie i kartografowie nowego czasu zaczęli przenosić swoje wyobrażenia o Wszechświecie na papier. Historia atlasów gwiaździstego nieba przypomina kłębek, utkany z nauki, polityki, religii, sztuki i nawet interesów komercyjnych. Przeczytawszy tę książkę, dowiesz się, jak astronomowie i kartografowie przekształcali nieboskłon, zmieniając nazwy gwiazdozbiorów na cześć panujących domów, świętych chrześcijańskich i cnót; jakimi sposobami wydawcy starali się przyciągnąć czytelników i dlaczego dla piękna atlasów poświęcali ich naukowy składnik; jak kwestia praw autorskich w zbiorze Zwierciadło Uranii stworzyła zagadkę, rozwiązana niemal dwa wieki później? A 29 ilustracji z traktatu Harmonia makrokosmosu Andréasa Cellariusa da wam obraz tego, jak widziano zgodność i harmonię we Wszechświecie w złotej epoce kartografii.