Wykłady o sztuce

John Ruskin (1819–1900) — słynny angielski historyk i teoretyk sztuki, poeta, publicysta, autor prac z zakresu etyki, estetyki i nauk przyrodniczych, reformator społeczny. W jego uniwersalnym systemie sztuka i architektura istnieją w ścisłej więzi z moralnością, religią, życiem ludzkim, a ostatecznie z naturą, a rewolucja przemysłowa i kapitalizacja społeczeństwa okazują się równie zgubne dla środowiska, ludzkich dusz i procesu twórczego.
Historia sztuki w interpretacji Ruskina mniej przypomina akademicki kurs, ale to on był pierwszym profesorem sztuk pięknych na Uniwersytecie Oksfordzkim, swoimi «pełnymi płomiennej pasji i cudownej muzyki» mową zmuszając «głuchych… do usłyszenia i ślepych — do przejrzenia», jeśli wierzyć świadectwu jego studenta Oscara Wilde'a.
Traktaty «Siedem świec architektury» (1849) i «Wykłady o sztuce» (1870), które znalazły się w tej książce, — alfa i omega sztuki Johna Ruskina, oryginalnego i czasami paradoksalnego myśliciela, którego rozważania fascynują precyzją odkryć.