Borodino. Wiersze i poematy

Michał Jurjewicz Lermontow 1814–1841 – rosyjski poeta, prozaik, dramaturg, artysta. Jego życie było krótkie, ale niezwykły talent rozwinął się zdumiewająco wcześnie: zachowały się wiersze, a nawet poematy napisane przez Lermontowa jeszcze w wieku 14 lat. Był obdarzony niezwykłą muzykalnością – grał na skrzypcach, na fortepianie, śpiewał, komponował muzykę do własnych wierszy. Twórcze dziedzictwo Lermontowa obejmuje poezję, prozę, dramaturgię: dzieła realistyczne, romantyczne, a nawet – satyryczne. Wszystko, co poeta stworzył w krótkim życiu – to czyn w imię wolności i Ojczyzny. I polega on nie tylko na uwielbieniu zwycięstwa borodzińskiego Borodino, 1837, w wersach Kocham ojczyznę ja… Ojczyzna, 1841, ale także w tych utworach, które mówią o losie pokolenia, o przeznaczeniu poety, o samotnym więźniu, o wygnaniu, o pustce życia. W zbiorze znajdują się wiersze i poematy M.Ju. Lermontowa, napisane w różnych latach życia i odnoszące się do różnych kierunków twórczości poety.