Bosch, Dürer, Bruegel

Nadszedł czas, a pasjonująca pragnienie odnowy podobnie jak huragan ogarnęła południe europejskiego kontynentu, a potem przeniknęła również na północ. Nowatorstwo i śmiałe zerwanie z przeszłością rodziły się w różnych formach. U Włochów – wzniosła idealizacja człowieka, godnego podziwu i wzniesionego na piedestał heroicznej osobowości. U Niemców i Niderlandczyków – zupełnie inaczej. Człowiek – dzieło boże, bardziej myśli o duszy, jest częścią boskiego zamysłu. Północny artysta nie prowadzi w świat absolutnego piękna, raczej dąży do prawdopodobieństwa, do bezlitosnej wierności życiu lub zdumiewającego widowiska mistycznych objawień. Ale jednych i drugich łączy zwiększone zainteresowanie doczesnym życiem, człowiekiem i jego czynami. Jaskrawymi szczytami nowego myślenia, które dokonały niespotykanego przewrotu w sztuce, byli Albrecht Dürer, Hieronymus Bosch, Pieter Bruegel. Ich poszukiwania nowych form, idea duchowej wolności jednostki, ostra satyra i groteska stały się podstawą dla błyskotliwego rozkwitu sztuki tamtej epoki i nowego przełomu w następnym stuleciu. Unikalna szansa, aby zanurzyć się w tym tajemniczym, przerażającym świecie i porównać siłę oraz piękno twórczego daru tych trzech mistrzów – celem tego wydania.