W książce "Przepisywanie duszy. Wieloosobowość i nauki o pamięci" wybitny filozof Jan Hacking wykorzystuje epidemię wieloosobowości i jej związek z nowoczesną koncepcją przemocy wobec dzieci, aby przeanalizować dzisiejszy moralny i polityczny klimat w odniesieniu do pamięci oraz próby radzenia sobie z traumami psychologicznymi.
Hacking bada rozwój współczesnego ruchu osób z wieloosobowością i odnosi się do fascynującej serii historycznych przykładów wcześniejszej fali zaburzeń wieloosobowych u ludzi, którym postawiono diagnozę w związku z pojawieniem się nowych sposobów rozumienia pamięci, szczególnie we Francji, pod koniec XIX wieku. Zafascynowani badaniem hipnozy, histerii, lunatyzmu i bezwiednego wędrowania, uczeni tamtego okresu dążyli do oddzielenia duszy od sfery religijnej. Co może być lepsze do tego, niż uczynić pamięć zastępstwem duszy, a następnie poddać ją empirycznemu badaniu?
Książka «Przepisywanie duszy» kończy się przekonującą analizą, łączącą materiał historyczny i współczesny, wnosząc nowy wkład w archeologię wiedzy w sensie M. Foucaulta. Hacking teraz mistrzowsko opisuje politykę pamięci: naukowe badanie duszy i traum, które może ona doznać.