W samotności z sobą

W podstawie — dwanaście części z krótkimi notatkami, aforycznymi myślami i moralnymi obserwacjami. Nie ma tutaj surowej fabuły: przed czytelnikiem znajduje się właśnie zbiór osobistych zapisków, w których jeden temat powraca z różnych stron. Autor rozmyśla o kruchości istnienia, nieuchronności śmierci, względności przyjemności i sławy, a także o tym, jak zachować wewnętrzną równowagę w warunkach zewnętrznych wstrząsów i ciężkiego obciążenia państwowego. To książka o filozofii, przede wszystkim o stoicyzmie. W centrum uwagi — cnota, sprawiedliwość, obowiązek, tolerancja wobec ludzi i umiejętność oddzielania tego, co zależy od człowieka, od tego, co jest poza jego kontrolą. Autor nieustannie wraca do kwestii wewnętrznego wyboru: jak nie poddawać się gniewowi, zazdrości, próżności i irytacji, gdy okoliczności są trudne.