Przestrzenne konstrukcje w staroruskiej malarstwie

W książce «Przestrzenne konstrukcje w staroruskiej malarstwie» (1975) B. W. Rauszenbach analizuje zasady przekazywania perspektywy w pracach średniowiecznych artystów, na wielu przykładach obrazowych ujawniając ogólne tendencje rozwiązań przestrzennych i ich ścisły związek z intuicyjnym postrzeganiem wzrokowym. W porównaniu z powszechnie stosowanym pojęciem «perspektywy» termin «przestrzenne konstrukcje» pozwala na szersze objęcie przedmiotu badań, skierowanego na wyjaśnienie geometrycznych cech przekazywania przestrzeni na płaszczyźnie obrazu.