Poszukiwania jednego psa

Napisany w 1922 roku tekst odnosi się do późnego okresu twórczości Kafki i jest zbudowany jako quasi-naukowe badanie. Pies-badacz próbuje ustalić pochodzenie jedzenia, naturę «psiego narodu», źródła tajemniczej muzyki — sztuki, która narusza zwykły porządek. Badacz stara się stworzyć całościowy obraz świata, ale te poszukiwania nie są nagradzane zdobyciem wiedzy, a prowadzą jedynie do skrajnego wyczerpania sił. Jednak to właśnie ten moment okazuje się przełomowy dla bohatera opowiadania. Rezygnuje z naukowych poszukiwań i zwraca się ku zagadce muzyki.

Wydanie jest wzbogacone o fotografie artysty Kirilla Sawieliewa. Przedstawiają one codzienność, wychodząc poza racjonalne i przenosząc ją do nadprzyrodzonego świata przypadkowego i czasami absurdalnego. Bohaterowie wielu jego zdjęć — bezdomne psy, które, podobnie jak zwierzęta w opowiadaniu Kafki, istnieją w świecie bez ludzi, i to popycha je do tego, aby spróbować stać się głównymi interpretatorami tego świata, wyczuć tę egzystencjalną niepewność, która podskórnie łączy psy i ludzi.