Czerwono-książkowe wampiry

«Czerwono-książkowe wampiry» — ironiczny powieść detektywistyczna o mieście, w którym wampiry próbują żyć według ludzkich zasad, a kruche równowaga między różnymi społecznościami rozpada się z powodu niebezpiecznego incydentu. W centrum fabuły — Midlshire, gdzie zwykłe nieczystości już nie ukrywają się w piwnicach, ale istnieją niemal otwarcie: otrzymują własny rezerwat, prowadzą interesy i wpasowują się w biurokratyczny porządek. Na takim tle szczególnie widoczne są stare lęki, wzajemna nieufność i napięcie, które utrzymuje się nawet tam, gdzie wszystko wygląda pokojowo. Daria Epstein łączy mistyczną fabułę, detektywistyczną intrygę i ironię, nie zamieniając historii ani w parodię, ani w mroczny horror.

Spokojne życie w Midlshire pęka po niespodziewanej wizycie w biurze zwykłego urzędnika: młody człowiek domaga się, aby włączyć go do Czerwonej Księgi. Ten epizod od razu nadaje ton historii, w której absurd sąsiaduje z biurokratyczną logiką, a starożytne istoty muszą istnieć według zasad nowoczesnego społeczeństwa. Wampiry już otrzymały stary zamek, przekształcony w rezerwat, a kompromis wydaje się znaleziony. Ale nowe przestępstwo zmienia układ sił, a uczestnicy wydarzeń muszą rozwiązać to, co się wydarzyło, zanim panika zniszczy kruchą koegzystencję ludzi i mieszkańców zamku.

W centrum akcji — zwykły urzędnik, którego obca troska wciąga w wydarzenia znacznie większe niż zwykła biurowa rutyna. Przez niego szczególnie wyraźnie widać zderzenie dwóch porządków: ludzkiego systemu z jego zasadami i świata wampirów, który od dawna stara się istnieć legalnie. Ważną rolę odgrywa także młody człowiek, który pojawił się z żądaniem o Czerwoną Księgę: jego czyn uruchamia łańcuch pytań o prawo do uznania, bezpieczeństwa i miejsca «innych» wśród ludzi. Oddzielnym uczestnikiem akcji staje się także samo wampirze społeczeństwo Midlshire — zamknięta grupa z własnymi interesami, wewnętrznymi powiązaniami i wrażliwą pozycją.