Śmierć — nie jest najstraszniejsza

«Troje z naszych zmarło z powodu dyzenterii. Nawet nie zabrali ich do lazaretu. Jeden został zastrzelony przez esesmanów podczas pracy. Każdej nocy z baraku lub z placu ściągają kilku ludzi, zazwyczaj Rosjan. Wszyscy mają okaleczone nogi – chodzenie w kajdanach jest niemożliwe, esesmani biją wszystkich, którzy upadają podczas pracy. Wszyscy czekają na jakiś koniec…» Bezlitośnie prawdziwe wspomnienia Jewgienija Eminowa nie zostawią czytelników obojętnymi. To szczera spowiedź człowieka, który przeszedł wojnę, Auschwitz, Buchenwald, podziemny oboz «Dora», więzienie w Workucie. Historia Jewgienija Eminowa – świadectwo niezwykłej siły ludzkiego ducha, nie złamanego próbami losu.