Powrót

Zdumiały właściwość dużej prozy prawdziwego mistrza — wciąga od pierwszych stron i nie puszcza do finału. Weronika Podgórska — nowa bohaterka, której nie było w poprzednich powieściach Heleny Katiśonek. Ale poczucie dawnej znajomości z nią pojawia się od razu — tak autentyczne są szczegóły i precyzyjne opisy codzienności. Weronika odeszła na emeryturę. «To, co wymagało Czasu, gromadziło się latami i leżało w kilku pojemnych plastikowych kontenerach: listy, zdjęcia, wycinki z gazet. Należało posortować zaległości, wyrzucić niepotrzebne, aby nie obarczać dzieci uciążliwymi troskami. Dwie skrzynki ze zdjęciami, ledwie się zamykające: „Ameryka“. Mniejsza skrzynka, „Przed Ameryką“». Brat pozostał w rodzinnym mieście, które «przed Ameryką». Nie widzieliśmy się przez pół wieku. Zadzwoniliśmy, ustaliliśmy spotkanie, kupiono bilet na samolot. Teraz Weronika ma przed sobą powrót do przeszłości, której nie zna, i zanurzenie w teraźniejszości, które wywołuje uczucia dalekie od sentymentu. «...A jednak wiodąca do domu droga okazała się zbyt długa...» — wers autor wybrała jako epigraf do powieści.