Wakkanai

«Wakkanai» — graficzny powieść o najbardziej północnym mieście Japonii. Ostatni przed Sachalinem, pozostaje jednym z nielicznych miejsc, gdzie nadal można spotkać cyrylicę i usłyszeć rosyjską mowę. Do 2020 roku Wakkanai i Sachalin łączył prom, utrzymywano relacje i wymianę kulturową. Teraz nic z tego już nie ma, ale w mieście życie trwa. Po ulicach wędrują renifery, sporadycznie pojawiają się niedźwiedzie, a rosyjska mowa, podobnie jak cyryliczne napisy, zachowuje się jedynie w pamięci miasta, jego domów i mieszkańców.
Graficzna powieść Maksyma Chumina i Katii Browkiny traktuje pamięć jako materiał artystyczny, przekształcając Wakkanai w głównego bohatera. Kinematograficzna narracja opiera się na interakcji grafiki i akwareli: jedna warstwa rejestruje rzeczywistość, druga odsłania wyobraźnię. Poprzez fragmenty napisów, ulic, wymyślając historie miasta i ludzi, autorzy badają, jak miejsce staje się obrazem, a fantazja — wspomnieniem.