Zbroja i blask. Sztuka władzy. Zbroje Renesansu

Chciałem opowiedzieć o zbroi jako symbolu kulturowym. Od jej «złotego wieku», który przypadł na koniec XV-XVI wieku, po wiktoriańskie mity i fałszywki, obrazy prerafaelitów, fantastyczne wszechświaty i współczesne pokazy mody. I pokazać, że zbroje miały dla człowieka XVI wieku znacznie więcej znaczenia niż tylko solidne i drogie środki ochrony. A jak dla nas stały się nieodłączną częścią wyobrażeń o przeszłości i wymyślonych światach, pobudzających wyobraźnię. Fiodor Panfiłow

W epoce Renesansu zbroje miały nie tylko znaczenie użytkowe. Stanowiły ucieleśnienie władzy i wysokiego statusu, ich wygląd odzwierciedlał najnowsze tendencje mody, a portret paradny w zbroi cieszył się szczególną popularnością. Między światem rzemieślników i artystów Renesansu istniała bliska więź, od współpracy twórczej po małżeństwa, a rzemieślnik Filippo Negroni nawet doczekał się wzmianki w pracach Giorgio Vasari.
W książce szczególną uwagę poświęcono mitom i stereotypom związanym z zbrojami, od epoki teatralizowanych turniejów, fałszywek antykwariuszy i idealizowanego średniowiecza, aż po nasz czas seriali i gier wideo.
Zbroje Renesansu wciąż żyją w nowoczesnej modzie, sztuce i kulturze masowej, a teraz, w fali zainteresowania «średniowiecznym dziwactwem&, medieval weirdcore, znowu są w modzie.


Fiodor Panfiłow — historyk medioewista, autor prac poświęconych ceremonialnym zbrojom i broni XVI–XVIII wieku, a także historycznym mitom w kulturze masowej. Kurator wystaw o historii rycerstwa i pojedynków, o postrzeganiu średniowiecza w XIX wieku («Pojedynek. Od Bożego sądu do szlacheckiej zbrodni»)