Pałac Aniczkowski. Rezydencja dziedziców tronu. Druga połowa XVIII – początek XX w. Życie codzienne rosyjskiego dworu imperialnego

Pałac Aniczkowski jest jednym z architektonicznych dominującego elementów Newskiego Prospektu, do formowania którego przyczynili się najwybitniejsi architekci. Ale jeszcze większe znaczenie pałac ma jako ulubiona rezydencja dwóch rosyjskich monarchów — Mikołaja I i Aleksandra III. Z tym domem związane są lata ich młodości, początek życia rodzinnego, narodziny dzieci. Ten dom urządzały z miłością i z radością do niego wracali. Nie mniej ważne jest to, że obaj monarchowie mieszkali w Pałacu Aniczkowskim w statusie cesarzewiczów, kiedy jeszcze nie spadł na nich lawinowy ciężar spraw i trosk monarchy. W tej rezydencji monarchowie kształtowały się nie tylko jako przyszli działacze państwowi, ale także jako osobowości, ze wszystkimi swoimi silnymi i słabymi stronami. Ślady ich młodzieńczych pasji pozostawiły wyraźny ślad w historii kultury rosyjskiej.

Jak to dziwne, historia bytowania Pałacu Aniczkowskiego ma skromną historiografię. Oczywiście, wspomina się o nim w wielu książkach, ale właśnie wspomina się… Tą pracą autor uzupełnia żałosne luki w historii architektonicznego arcydzieła, opisując najróżniejsze aspekty życia Pałacu Aniczkowskiego.

Książka nie ma analogów na współczesnym rynku i zasługuje na uwagę najszerszego kręgu czytelników.