Rtęć

O nie, nie jestem podobna do bohaterki ballady. Muszę kraść, abyśmy z bratem nie umarli z głodu. I zabijać, inaczej mnie zabiją. Powiem szczerze, świetnie to potrafię – w końcu wciąż żyję. Tutaj, pod palącymi słońcami Srebrnego Miasta, gdzie biedacy walczą o łyka wody, a nieśmiertelna królowa bez wahania wykonuje wyrok na każdym, to już przypomina cud. Jeszcze słyszę szept metali, a taki sekret może kosztować mnie życie: każda magia w naszym mieście jest zabroniona. Ale nawet w najtrudniejszych okolicznościach nie należy rezygnować z nadziei, prawda? Kiedy nadarzyła mi się szansa na zmianę – zaryzykowałam. I na pewno bym zginęła, gdyby nie on. Kingfisher. Po raz pierwszy go zobaczyłam, pomyślałam, że to Śmierć. Ale wszystko okazało się trochę inaczej.