Jak żyliśmy w ZSRR

Dyskusje na temat tego, jak ludzie żyli w ZSRR, trwają od momentu rozpadu Związku. Jednak spory między tymi, którzy żalą się za radziecką rzeczywistością, a zdecydowanymi zwolennikami reform rzadko przyjmują argumentacyjny obrót. W swojej książce Dmitrij Trawin stara się to naprawić i gromadzi dużą ilość materiału faktograficznego, świadczącego o minionej epoce: od listów, dzienników, wspomnień i dowcipów po statystyki ekonomiczne i prace naukowe. W centrum jego badań znajduje się życie zwykłego radzieckiego człowieka: jak pracował i uczył się, odpoczywał i robił zakupy, wchodził w interakcje z oficjalną ideologią i marzył o zagranicznych podróżach. Autor szuka odpowiedzi na najważniejsze pytania dla postradzieckiej świadomości: dlaczego jednocześnie tęsknimy za radziecką przeszłością i przeklinamy ją? Co w niej było określone przez ustrój społeczny, a co istniało niezależnie od niego? Od jakiej części radzieckiego „dziedzictwa” należy na zawsze się odciąć, a które – zabrać ze sobą w przyszłość?