Kraj, w którym nie ma śmierci

Steven Vincent Benét – klasyk amerykańskiej literatury, dwukrotny laureat Nagrody Pulitzera, jest w pełni przedstawicielem tego jasnego pokolenia, które dało nam Fitzgeralda, Hemingwaya i Faulknera. Jako mistrz paradoksalno-ironicznej noweli, niewątpliwie dziedziczy po O. Henrym, często korzysta z historycznych, folklorystycznych i fantastycznych motywów. Odległa lub niedawna przeszłość ukazuje się jako ożywione królestwo fantazji. Tutaj, na amerykańskim pograniczu, rozgrywają się fabuły antycznej mitologii, sekretarz stanu USA może rywalizować w sądzie z samym diabłem o duszę sąsiada-rolnika, emerytowany major francuskiej artylerii fantazjuje na wodach o podboju świata, europejska celebryta dyryguje ogonem, bosa święta odrzuca imię, a irlandzki leprechaun pomaga budować kolej żelazną...
Opowieść „Diabeł i Daniel Webster” była wielokrotnie ekranizowana: w 1941 roku ukazał się zdobywający „Oscara” film Williama Dieterle, a wersja z 2004 roku stała się reżyserskim debiutem Aleca Baldwina. Opowieść „Płaczące żony” stała się podstawą słynnego kinomusicalu Stanleya Donena „Siedem narzecznych dla siedmiu braci” (1954), nominowanego do pięciu „Oscarów” i zdobywającego jeden.
„Kraj, w którym nie ma śmierci” – to najbardziej reprezentatywne zbiorów dzieł S. W. Bené na świecie: książka zawiera wszystkie jego autorskie zbiory, jedną powieść i szereg opowiadań, które wcześniej nie były w zbiorach.