Ewolucja sztuki wojennej

Obszerne, fundamentalne dzieło naukowe "Ewolucja sztuki wojennej" krajowego dowódcy i wybitnego teoretyka A.A. Swiecina (1878-1938) poświęcone jest sztuce wojennej i składa się z dwóch tomów, w których badany jest jej rozwój od starożytnej Grecji do I wojny światowej. Wydanie zawiera szczegółowe przedstawienie etapów wykształcenia strategii bojowej na przykładach największych bitew różnych okresów. Historia sztuki wojennej przedstawiona jest jako część historii społeczeństwa, a jednocześnie jest podstawą edukacji przyszłego oficera. Sam autor pisze, że nauka o sztuce prowadzenia wojen pojawiła się dopiero pod koniec XVIII wieku i zaznacza prace G. Delbrücka jako jednego z najlepszych-historyków tej dziedziny w XIX wieku. Materiał teoretyczny jest wspierany analizą największych światowych bitew z punktu widzenia decyzji podejmowanych przez dowódców. Książka zawiera wiele materiałów na temat realizacji planów bezpieczeństwa wewnętrznego i metod zarządzania armią. Rozpatrywane jest wpływ polityki, dyplomacji i ekonomii na przebieg i wynik wojen. Głównym motywem badania A.A. Swiecina jest to, że sztuka wojenna i armia niezmiennie są logicznym odzwierciedleniem konkretnych społeczeństw i państw oraz zależą od poziomu ich rozwoju.
Ta praca nie traci na aktualności także dzisiaj i przeznaczona jest nie tylko dla wojska i polityków, ale także dla studentów, nauczycieli i słuchaczy szkół wojskowych, jak i dla wszystkich zainteresowanych historią i problemami współczesnej myśli strategicznej.