«O miłości» — opowiadanie Antona Czechowa, wchodzące w tzw. «małą trylogię» pisarza.
Dzieło zbudowane jest jako wspomnienie ziemianina Aljuchina, który opowiada historię swojej niespełnionej miłości do Anny Aleksiejewny — żony swojego przyjaciela. Ich uczucia pojawiają się stopniowo, cicho i głęboko, ale oboje rozumieją niemożliwość otwartego wyznania: obowiązek, normy społeczne i strach przed zranieniem innych powstrzymują ich przed zdecydowanymi krokami.
Lata mijają w milczącym wzajemnym przyciąganiu, wypełnionym skrytą czułością i wewnętrzną walką. Dopiero rozstanie staje się momentem uświadomienia sobie, jak wiele zostało stracone.
Opowiadanie odsłania temat miłości jako skomplikowanego, sprzecznego uczucia, które nie zawsze przynosi szczęście. Czechow pokazuje tragedię niespokojnych słów i podkreśla, że czasami ludzie poświęcają osobiste szczęście na rzecz zasad moralnych i norm społecznych.