Biały pudel

Aleksandr Iwanowicz Kuprin (1870–1938) - wybitny rosyjski pisarz realistyczny. Urodził się w małym powiatowym miasteczku Narowczat (obecnie obwód penzeński) w rodzinie szlacheckiej. Ojciec przyszłego pisarza zmarł w 1871 roku, rok po narodzinach syna. Dzięki temu w rodzinie nastały trudne czasy, a matka była zmuszona oddać chłopca do sierocińca. W 1880 roku Kuprin rozpoczął naukę w II Moskiewskiej Wojskowej Gimnazji, a w 1887 roku - w Aleksandrowskiej Szkole Wojskowej. W latach 1890–1894 Aleksandr Iwanowicz w stopniu podporucznika służył w 46. Dnieprzańskim pułku w guberni podolskiej. W 1894 roku odszedł w stan spoczynku i przeprowadził się do Kijowa. Nie miał specjalności cywilnej, a zanim wziął się za pióro, zmieniał wiele zawodów. A.I. Kuprin był osobą ciekawą świata, interesowało go wypróbowanie siebie w różnych rolach. Sam żartował z przyjaciółmi, że „chciałby przez kilka dni stać się koniem, rośliną lub rybą”.
Pierwsze dzieło A.I. Kuprina - opowiadanie „Ostatni debiut” - zostało opublikowane w 1889 roku, kiedy był kursantem szkoły wojskowej. Gdy władze się o tym dowiedziały, Kuprina umieszczono w areszcie na dwa dni. Wtedy przysiągł sobie, że porzuci literackie próby i nie będzie dotykał pióra ani papieru. Jednak znajomość z Buninem, Czechowem i Gorkim pod koniec lat 90. XIX wieku sprawiła, że zapomniał o danej sobie obietnicy. W 1901 roku A.I. Kuprin przeprowadził się do Petersburga i zaczął pracować jako sekretarz „Czasopisma dla wszystkich”. W tym czasie czytelnicy dostrzegli jego literacki talent, a powieść „Pojedynek”, opublikowana w 1905 roku, na zawsze przypieczętowała jego sławę jako mistrza słowa.
Fabuła opowiadania „Biały pudel” oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, pisarz osobiście znał tę grupę artystów. Historia opowiedziana przez Sieriożę poruszyła A.I. Kuprina. W tej prostej fabule zaznaczone są dwa ważne dla pisarza tematy - temat nierówności społecznej oraz temat relacji między ludźmi a zwierzętami. Autor bardzo wyraźnie przeciwstawia zachowanie Sierioży i Trilli. Syn pani domu jest niezgrabny i rozkapryszony, obojętny na naturę, natomiast Sierioża jest zwinny, silny i zdecydowany. Młody artysta nawet nie myśli o tym, by porzucić swojego czteronogiego przyjaciela w biedzie, dla Trilli natomiast istnieją tylko jego potrzeby, o cudzych uczuciach i pragnieniach nawet nie myśli.