Zapiski kawalerystki

Kobieta powinna być łagodna, miła, posłuszna, blada skóry i rumiana w policzkach. Ale co robić, jeśli urodziłaś się prawdziwym diabełkiem i od pierwszych dni życia nie ukrywasz uporu i siły ducha?
Nadeżda miała pecha: kiedy tylko przyszła na świat, mamusia od razu jej nie polubiła, ponieważ chciała syna, a urodziła córkę. Dlatego dziewczynka wychowywała się w pułku ojca, świetnie jeździła na koniu, umiejętnie posługiwała się pistoletem i szpadą. Ale od czasu do czasu mamusia chwytała córkę, jak dzikie zwierzę, i wciągała ją w kobiece zajęcia — haftowanie i robienie na drutach przy usypiającym czytaniu książek.

Nie chcąc godzić się z kobiecym losem bycia zamkniętą w domu i braku możliwości podejmowania samodzielnych kroków, Nadeżda, nie osiągnąwszy jeszcze osiemnastu lat, opuszcza w nocy dom rodzinny, by dołączyć do pułku.

Przed nią prawdziwa służba wojskowa, o której tak marzyła!