Oszust i jego karnawał

Fabuła powieści jest dość prosta, ale styl i struktura są dość skomplikowane. Na statku parowym płynącym po Missisipi (Melville lubił używać statków parowych jako metafory społeczeństwa) płynie grupa różnych obywateli. Z każdym z nich w różnych sytuacjach i scenach interakcjonuje... nieuchwytny, tajemniczy Oszust. Stajecie się świadkami, jak «Ofiara» i «Drapieżnik» próbują uzyskać przewagę nad sobą. Tworzy się wrażenie, że postacie potrzebują oszustwa, chcą być wykorzystywane. Oszust poprzez satyrę i alegorie odsłania hipokryzję społeczeństwa, krytykując wyzysk i nierówności rasowe.
Herman Melville (1819—1891) — znany amerykański pisarz. Od 18 roku życia pływał jako pomocnik na statku pocztowym, przez pewien czas pracował jako nauczyciel, a następnie trafił na statek wielorybniczy. Nie wytrzymując tyranii surowego kapitana, uciekł. Miesiąc żył wśród kanibali w dolinie Taipi. Karierę twórczą rozpoczął od opisu swojego życia w niewoli.
«Oszust i jego karnawał» — jedno z ostatnich wielkich dzieł artysty. Zostało opublikowane 1 kwietnia 1857 roku, tego samego dnia, w którym rozgrywa się akcja powieści. Rodzina ojca Melville'a pochodziła ze Szkocji, gdzie w Dniu Śmiechu istnieje tradycja wysyłania ludzi w dalekie podróże lub do wykonania niewykonalnych zadań. Autor mistrzowsko igra z formą narracji, łącząc dialogi, eseje i przypowieści, zmuszając czytelnika do myślenia o naturze prawdy i oszustwa; w tym dziele Melville występuje jako swego rodzaju prorok postmodernizmu.