Srebrny wiek rosyjskiej poezji. Wiersze i losy: Szczegółowy ilustrowany komentarz do wybranych dzieł

Srebrny wiek — jaskrawa i kontrowersyjna epoka w historii literatury rosyjskiej, która charakteryzuje się rozkwitem poezji, ideami syntezy sztuk, twórczości życia, religijno-filozofskimi poszukiwaniami, luksusową kulturą salonową. Otwiera ją symbolizm (który na wczesnych etapach zbliża się do dekadentyzmu), a po nim delikatnie przychodzi akmeizm, a następnie głośno wdziera się na pokład parowca nowoczesności futurizm.
W tym zbiorze świadomie rozszerzamy ramy chronologiczne tej epoki i włączamy do niej późniejsze zjawiska (imaginizm, OBERIU), ponieważ stanowią one bezpośrednią gałąź futurizmu.
Przełom wieków — czas, w którym na skrzyżowaniu zawsze następuje wiele znaczących wydarzeń i odkryć. To nie tylko wzrost wiedzy naukowo-technicznej, pojawienie się kina, rozpowszechnienie filozofii Nietzschego, ale i stan kryzysowy przed rozpoczęciem I wojny światowej i rewolucji. Takie okresy charakteryzują się zmianą paradygmatów i poczuciem nadziei na odnowienie, w tym kultury i języka. Zrozumienie tej kolorowej epoki szczególnie wspomaga format «książka w książce», gdzie wiersze są opatrzone komentarzami i różnorodnymi ilustracjami artystów tamtego czasu, z których wielu brało udział w dekoracji czasopism i zbiorów poezji.