Droga na dwie ulice

Gdyby zapytano Helenę Lukoninę, czy jej rodzina jest szczęśliwa, niewątpliwie miałaby trudności z jednoznaczną odpowiedzią na to pytanie. Szczęście i smutek, żal i radość zawsze szły w jej życiu ramię w ramię. Helena, jak mogła, chroniła swoich bliskich przed nieszczęściami – godziła, pocieszała, pomagała przetrwać straty. Już w młodości zrozumiała: zawsze jest wybór. Życie przypomina skrzyżowanie i tylko na końcu drogi stanie się jasne, którą ulicą się podążalo.