Pancerniki typu Kaiser Friedrich III. Cesarze floty Drugiej Rzeszy

Pancerniki typu "Kaiser Friedrich III" (Kaiser-Friedrich-III.-Klasse), "cesarze floty Drugiej Rzeszy" ucieleśniały potęgę morską Niemieckiego Imperium w okresie intensywnego wyścigu zbrojeń między wielkimi mocarstwami przed I Wojną Światową. Te groźne okręty bojowe odzwierciedlały dążenie Drugiej Rzeszy do stworzenia silnej floty zdolnej do rywalizowania z dominującą na morzach Wielką Brytanią. Pięć pancerników, zbudowanych w latach 1895–1902, otrzymało swoje nazwy na cześć niemieckich cesarzy – Wilhelma I, Fryderyka III, Wilhelma II oraz sławnych władców średniowiecza – Karola Wielkiego i Fryderyka I Barbarossy. Cechą charakterystyczną konstrukcji ich wież artyleryjskich było nowatorskie wykorzystanie montażu lufy w uchwycie, które potem stało się standardem dla flot na całym świecie. Na początku I Wojny Światowej "Kaisery" zostały przekierowane z Morza Północnego na Bałtyk, aby wziąć udział w operacjach przeciwko flocie rosyjskiej. Wszystkie pancerniki tego typu zostały wysłane na złom zgodnie z postanowieniami traktatu wersalskiego.

Książka wiodącego historyka floty cesarskiej szczegółowo opisuje historię pancerników typu "Kaiser Friedrich III", ich budowę, konstrukcję, uzbrojenie, pancerz, modernizacje, a także rolę, jaką odegrały w strategii morskiej Drugiej Rzeszy i w bojowym zastosowaniu "cesarzy" niemieckiej floty podczas I Wojny Światowej.

Wydanie jest bogato ilustrowane rysunkami i zdjęciami.