Opowieść o Chodży Nasreddinie

Książka przedstawia dilogię Leona Wasiliewicza Sołowjowa (1906–1962) «Opowieść o Chodży Nasreddinie». W niej słynny bohater tureckiego folkloru ukazuje się w postaci odważnego i poświęconego obrońcy ubogich. Chodża Nasreddin sprytnie oszukuje sprawców niesprawiedliwego sądu, dokonuje czynów w imię miłości i z... subtelnym humorem rozważa o życiu. Intensywne kolorowe ilustracje, odzwierciedlające oryginalność historii najprzebieglejszego prostaka, wykonał artysta Timur Irekowicz Szagiachmedow (1984).

Powieściopisarz i dramaturg Leonid Wasiliewicz Sołowjow (1906–1962) urodził się w Libanie w rodzinie inspektora Imperatorskiego Prawosławnego Towarzystwa Palestyńskiego. Niedługo po narodzinach chłopca jego rodzina wróciła do Rosji: tam, w guberni samarskiej, rodzice Leonida zajmowali się nauczaniem. Miał około piętnastu lat, gdy jego rodzina musiała opuścić swój dom z powodu głodu w Połowczu. Przenieśli się do Kokandu, gdzie przyszły pisarz zaznajomił się z kulturą Azji Centralnej. Leonid, od najmłodszych lat kochający czytać o niezwykłych przygodach odważnych bohaterów, był oczarowany wschodnimi bajkami, hałaśliwymi bazarami, kolorowymi krajobrazami i lokalnymi narodowymi zwyczajami. W Kokandzie ukończył szkołę i zapisał się do technikum mechanicznego, jednak zdobyty zawód go nie interesował. Leonid zaczął pisać artykuły dla gazety «Turestańska prawda» (później — «Prawda Wschodu»), a potem został jej specjalnym korespondentem. Dużo czasu Sołowjow spędził na podróżach po Turkestanie, zbierając folklor narodów tureckich. Zebrane materiały wykorzystywał nie tylko do publikacji w gazetach i czasopismach, ale także do pisania własnych opowiadań, powieści i powieści. W 1932 roku ukończył literacko-scenariuszowy wydział Instytutu Kinematografii w Moskwie. Zanurzywszy się w moskiewskie życie literackie, Sołowjow zaczął wydawać swoje pierwsze dzieła; pisał scenariusze, próbował swoich sił w dramaturgii. Motywy azjatyckie jednak wciąż zajmowały ważne miejsce w życiu pisarza i często pojawiały się w jego twórczości. W 1940 roku ukazała się pierwsza książka o Chodży Nasreddinie, która przyniosła Sołowjowowi nieprzemijającą sławę — «Protestant spokoju». Jej głównym bohaterem został postać z tureckich opowieści, wielki żartowniś, wynalazca i dowcipniś, który nie może pozostać obojętny na cudzą biedę i nie ustaje w walce o sprawiedliwość. W czasie II wojny światowej Sołowjow był korespondentem wojennym na Flocie Czarnomorskiej, a po wojnie pisarz został aresztowany i wysłany do obozu pracy. Tam napisał drugą część dilogii — «Zaczarowany książę». Książkę tę czytelnicy przyjęli z nie mniejszym entuzjazmem niż pierwszą, a w 1956 roku, już po odzyskaniu wolności, pisarzowi udało się opublikować całą dilogię w jednym wydaniu. Historia o czarującym bucharskim wędrowcu, który ratuje uciskanych biedaków przed samowolą grubych milionerów i wyśmiewa wady zachłannych emiratów, obiegła cały świat. Została zekranizowana, tłumaczona na różne języki i wielokrotnie wznawiana. W ramach tego wydania niezwykłe przygody bohatera tureckich legend i piękno tradycji Wschodu zostały uwiecznione w cudownych kolorowych ilustracjach Timura Irekowicza Szagiachmedowa (1984).