Eugénie de Montijo, ostatnia cesarzowa Francji

Hiszpanka z urodzenia, Eugénie hrabina de Montijo de Teba była wychowana na francuskiej literaturze. Jej nauczycielem języka francuskiego był Stendhal, a przyjacielem rodziny przez wiele lat – Prosper Mérimée. Ojciec Eugénie zapewnił córce znakomite wykształcenie. Gdy zaczęła pojawiać się na balach w Pałacu Elizejskim, jej piękno i przenikliwy umysł przyciągnęły ogólną uwagę; tam też została przedstawiona przyszłemu cesarzowi, który zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. W 1853 roku odbyło się uroczyste małżeństwo Napoleona III z Eugénie w katedrze Notre-Dame w Paryżu. Była jedyną kobietą na francuskim tronie, która trzykrotnie pełniła obowiązki regentki. Eugénie uważana była za jedną z najpiękniejszych kobiet swojego czasu, patronkę sztuk i literatury, a także kreatorkę mody w Europie.

O dramatycznym losie ostatniej cesarzowej Francji, przez około dwadzieścia lat odgrywającej nie bez znaczenia rolę w europejskiej polityce, opowiada kolejna książka serii.