To nie przypadek. Japońska kronika

11 marca 2011 roku japońska pisarka Ryōko Sekiguchi, która przeprowadziła się do Paryża, dowiaduje się z wiadomości o trzęsieniu ziemi u wschodniego wybrzeża wyspy Honsiu oraz towarzyszącym mu strasznym tsunami i awarii radiacyjnej, które pochłonęły wiele ludzkich żyć. W nadziei na uporządkowanie przerażenia, które jej dotknęło, zaczyna pisać kronikę – relację o wydarzeniach w Japonii i na całym świecie. Dla Sekiguchi notatki o katastrofie to refleksja o czasie i pamięci, o przypadkowości i konieczności: czy można przewidzieć to lub owo przełomowe wydarzenie? Dlaczego ludzie odczuwają pokusę, by porównywać Hiroshimę i Fukushimę? Jak dla jednych katastrofa staje się czymś zwyczajnym, a dla innych codzienność – katastrofalna?