Dostojewski: Jeździec na pustyni

«Dostojewski jest taki, jak Rosja, ze całym jej mrokiem i światłem. I on — to największy wkład Rosji w duchowe życie całego świata». To słowa N. Berdiajewa, ale zgadzają się z nimi także inni badacze twórczości wielkiego pisarza, który odkrył w duszy człowieka takie otchłanie dobra i zła, jakich nie mogła sobie wyobrazić cała wcześniejsza literatura światowa. W wielkich dziełach Dostojewskiego w pełni odbija się jego los — tajemnicza śmierć ojca, lata biedy i duchowych poszukiwań, zsyłka i służba wojskowa za udział w rewolucyjnym kręgu, trudna droga do chwały, która uczyniła go — zarówno za życia, jak i po śmierci — obiektem zarówno zachwytów, jak i zażartych ataków. Szczegóły życia pisarza, aż do tych najmniej znanych i «niewygodnych», są w pełni odzwierciedlone w jego biografii, autorstwa Ludmiły Saraskiny — znanej historyczki literatury, autorki piętnastu książek poświęconych Dostojewskiemu i jego współczesnym.