Kobiety

Na romansach Iriny Wielembowskiej nakręcone zostały słynne, kultowe radzieckie filmy: „Słodka kobieta”, w którym główne role zagrały Natasza Gundarewa, Piotr Wieliaminow i Oleg Jankowski; „Kobiety” z Niną Sazonową, Inną Makarową i Witalijem Sołominem; „Młoda żona” z Anną Kamienkową.
BoHaterki Iriny Wielembowskiej są bardzo różne: prostoduszne i naiwne, jak Ala z „Kobiet”, z chytrusami, o których mówi się „mają swoje plany”, jak Anna Dobrochotowa z „Słodkiej kobiety”, uczciwe i bezpośrednie, jak Marisza Ogońkowa z powieści tego samego tytułu. Ale wszystkie łączy namiętne, nieodparte pragnienie, aby za wszelką cenę znaleźć szczęście.


Kiedy w modzie były książki o sukcesach radzieckiego budownictwa, o bohaterstwie pracy, Wielembowska pisała o prostych ludziach, ich zupełnie niebohaterskim życiu. O tym, jak czasem trudno, prawie nie do zniesienia, walczyć z okolicznościami, jak gorzko jest, że trzeba godzić się z niesprawiedliwością. I to znajdowało odzwierciedlenie w sercach czytelników.
Irina Wielembowska opowiada o swoich postaciach z wielką miłością, a czytelnik, podążając za nią, przepełnia je miłością i współczuciem. Kilka szczegółów, charakterystyczna mowa, opis wyglądu — i oto bohaterowie stają się żywymi ludźmi. Takimi podobnymi do nas, obecnych — także poszukującymi szczęścia, miłości, zrozumienia, ciepła.
Dlatego napisane w latach 60-70 XX wieku romanse i powieści Iriny Wielembowskiej są dziś czytane jednym tchem.