Czerwona karma

Paryż, rok 1968: studenckie bunty, strajki robotnicze, Piąta Republika ryzykuje upadek, nowe przyszłość – tuż za rogiem. Wśród ogólnego wzniosłego szaleństwa młody romantyk Erve odkrywa zwłoki znajomej studentki, potwornie zmasakrowane i w pozycji, wyraźnie sugerującej jogę – a do kogo ma się zwrócić Erve, jeśli nie do starszego brata, weterana wojny w Algierze, wypalonego cynika i dodatkowo policjanta Jean-Louisa Mersha? Paryż wkrótce zapali się jak zapałka, na ulicach zamieszki, policja nie zajmuje się nieznanymi maniakami, a śledztwem zajmuje się trójka: Jean-Louis odpowiada za pracę policyjną, Erve i Nicole, również studentka i przyjaciółka zamordowanej, zajmują się kontekstem kulturowym, którego Jean-Louis nie rozumie i nie chce rozumieć. W „Czerwonej karmie” będą mroczne sekty, ludzka okrucieństwo, tajemnice rodowe i krucha nadzieja. Granje prowadzi swoich bohaterów krętymi szlakami po całym Paryżu, a następnie do Indii – do Kalkuty i Waranasi, gdzie odkryją straszną, krwawą prawdę – a na końcu do Watykanu, gdzie odkryje się zagadka i być może odrodzi się nadzieja. Erve, Jean-Louis i Nicole mogli stać się bohaterami Paryża 1968 roku – ale nie, stali się bohaterami zupełnie innej historii, znacznie straszniejszej i krwawszej.