Wielu samouków miłośników fortepianu unika etiud, szczególnie ci, którzy solidnie "zardzewieli".
Ten gatunek ma reputację nudnej muzyki technicznej, wymagającej skrupulatnego siedzenia, a i na publiczności raczej się jej nie zagra. A przecież wcale tak nie jest.
Etiuda ma interesującą przewagę – opiera się na powtórzeniach, nie jest tak trudna do zapamiętania, jak utwory innych gatunków.
Nauczyciele przywiązują dużą wagę do gry na etiudach, ponieważ uczniowie opracowują techniczne formuły, które pozwalają szybko rozwiązywać tekst muzyczny.
W zbiorze dobrano małe, zwarte etiudy na fortepian o różnym stopniu trudności, od poziomu podstawowego do zaawansowanego.
Wszystkie są dostępne dla dorosłych miłośników do samodzielnych ćwiczeń, wygodnie leżą w rękach i dźwięczą bogato, wirtuozowsko.
Każda etiuda jest wyposażona w komentarz techniczny, aby w miarę możliwości nauczyć się jej poprawnie i uniknąć typowych błędów.
W komentarzu przedstawiono obraz artystyczny; główny rodzaj techniki; główne trudności techniczne; typowe błędy; techniki i porady dotyczące nauki lub wykonania; szczegóły, których nie należy przeoczyć podczas rozbierania; i wreszcie, uwagi do nut; terminy muzyczne; sposoby gry w trudnych taktach.
