Wychowanie Henryka Adamsa

W wieku siedemdziesięciu lat Henryk Adams napisał „Wychowanie Henryka Adamsa” — rozesłaną w wąskim kręgu przyjaciół autobiograficzną książkę, której głównym celem, jak sam zauważył autor, było wychowanie samego siebie. Pod względem formy „Wychowanie Henryka Adamsa” to klasyczna powieść o dorastaniu. Adams dokładnie i szczegółowo opisuje całe swoje życie, od młodości do starości, zastanawia się nad swoimi czynami, zarówno świadomymi, jak i nieświadomymi, i dochodzi do określonych wniosków. Wspomnienia o własnej przeszłości są uzupełnione refleksjami na temat historii USA, dość krytycznymi obserwacjami amerykańskiego społeczeństwa oraz filozoficznymi rozważaniami na temat losu narodu amerykańskiego. Wyrazisty styl, trafne obserwacje i cięte charakterystyki czynią „Wychowanie Henryka Adamsa” jednym z najlepszych przykładów prozy pamiętnikarskiej. Wydana w dużym nakładzie już po śmierci autora, książka stała się bestsellerem, zdobyła nagrodę Pulitzera i dziś uważana jest za klasykę amerykańskiej literatury, a jej wpływ można dostrzec w twórczości takich pisarzy jak Fitzgerald, Hemingway i Pynchon.