Szamanizm. Archaiczne techniki ekstazy

Książka jest pierwszą próbą objęcia całego kulturowo-religijnego kompleksu szamanizmu oraz określenia jego miejsca w ogólnej historii religii. Wiele wieków temu słowo «szaman» przeniknęło do języków świata, przybywając z głębi Rosji. Jako termin oznaczający ludzi obdarzonych darem komunikacji z siłami nadprzyrodzonymi, zyskało szeroki zasięg geograficzny i odnosi się już nie tylko do Syberii i Azji Środkowej, ale także do Ameryki Północnej, Afryki, Indonezji i Oceanii. W powszechnym rozumieniu szaman uważany jest za mistrza transu, podczas którego jego dusza w mistyczny sposób oddziela się od ciała, wznosząc się do Nieba lub zstępując do Piekła. Fenomenalne zdolności pozwalają mu nawiązywać kontakt z duszami zmarłych, duchami i demonami, nie stając się przy tym ich ślepym narzędziem. Dzięki zmienionym stanom świadomości szaman staje się uzdrowicielem dla chorych, przewodnikiem zmarłych do Królestwa Cieni i pośrednikiem w komunikacji między ludźmi a bogami.

Autor proponowanej książki szczegółowo analizuje szamańskie techniki ekstazy: od rytualnego tańca z bębnem i choreograficznej imitacji zachowań ptaków i zwierząt po upojenie dymem konopi i intoksykację grzybami. Po zbadaniu całego zbioru danych naukowych, Mircea Eliade dochodzi do wniosku, że w szamanizmie nie można mówić o szczególnych przypadkach fantazji czy chaotycznych halucynacjach: podobne wizje odpowiadają konkretnym tradycyjnym modelom, wyraźnie wyrażonym i bogatym w treści teoretyczne.
Wydanie skierowane jest do studentów i wykładowców specjalności humanistycznych na uczelniach wyższych, a także do czytelników interesujących się tematyką antropologiczną i religioznawczą.