Szamanizm. Archaiczne techniki ekstazy

Książka jest pierwszą próbą objęcia całego kulturowo-religijnego kompleksu szamanizmu oraz określenia jego miejsca w ogólnej historii religii. W wieki temu słowo „szaman” przeniknęło do języków świata, przychodząc z głębi Rosji. Jako termin oznaczający ludzi obdarzonych darem komunikacji z siłami nadprzyrodzonymi, uzyskał szeroki zasięg geograficzny i ma zastosowanie nie tylko w Syberii i Azji Środkowej, ale również w Ameryce Północnej, Afryce, Indonezji i Oceanii. Wszędzie szaman uważany jest za mistrza transu, w czasie którego jego dusza w mistyczny sposób oddziela się od ciała, wznosząc się do Nieba lub zstępując do Piekła. Fenomenalne zdolności pozwalają mu na nawiązywanie kontaktu z zmarłymi, duchami i demonami, nie stając się przy tym ich ślepym narzędziem. Dzięki zmienionym stanom świadomości szaman staje się uzdrowicielem dla chorych, przewodnikiem zmarłych do Królestwa Cieni oraz pośrednikiem w komunikacji między ludźmi a bogami.

Autor proponowanej książki szczegółowo analizuje szamańskie techniki ekstazy: od rytualnego tańca z bębnem i choreograficznej imitacji zachowania ptaków i zwierząt, po upojenie dymem konopi i intoksykację grzybami. Analizując ogromny zbiór danych naukowych, Mircea Eliade dochodzi do wniosku, że w szamanizmie nie może być mowy o przypadkowych fantazjach czy chaotycznych halucynacjach: podobne wizje odpowiadają konkretnym tradycyjnym modelom, wyraźnie wyrażonym i bogatym w treść teoretyczną.
Publikacja jest adresowana do studentów i wykładowców kierunków humanistycznych na uczelniach oraz do czytelników interesujących się tematyką antropologiczną i religioznawczą.