Mikołaj I. Ostatni rycerz Europy

Imię Mikołaja I kojarzy się większości czytelników z tłumieniem buntu na Placu Senackim i późniejszym sądem nad dekabrystami. Dominacja starej tradycji w świadomości społeczeństwa malowała postać cesarza niemal wyłącznie w ciemnych barwach. Tymczasem trzydziestoletnia epocha Mikołaja I jawi się dzisiaj jako jeden z najbardziej spokojnych okresów w historii Rosji, prawdziwy rosyjski empiryzm - czas absolutnej potęgi Imperium Rosyjskiego, które po zwycięstwach w wojnach napoleońskich kontynuowało umacnianie swojej pozycji na arenie międzynarodowej w nowym statusie supermocarstwa. To właśnie w epoce "mikołajowskiego despotyzmu" powstawały najlepsze dzieła A.S. Puszkina, M.Ju. Lermontowa, N.W. Gogola. W tych latach wprowadzane były postępowe prawa, które znacząco poprawiały sytuację chłopów, co stymulowało także wzrost liczby ludności Rosji. Obiektywni badacze od dawna doszli do wniosku, że mają przed sobą prawdziwie wielkie panowanie, ale odważyli się mówić o tym dopiero teraz.
Proponowana książka poświęcona jest młodości Mikołaja I i zaczyna szczegółową opowieść o jego długoletnich rządach. "Ostatnim rycerzem Europy" rosyjskiego cara nazwał kanclerz Niemiec O. von Bismarck. Ta charakterystyka pasuje jak żadne inne do opisu pierwszych kroków młodego władcy i wiele wyjaśnia w tragicznych wydarzeniach 14 grudnia 1825 roku.