Piracka Oświecenie, czyli Prawdziwa Libertalia

Ostatnia i wydana już pośmiertnie książka amerykańskiego antropologa Davida Graebera (1961-2020) - rezultat jego ekspedycji na Madagaskar, dokąd udał się jako doktorant Uniwersytetu w Chicago. W swojej pracy Graeber ostro krytykuje eurocentryczny punkt widzenia, zgodnie z którym „dzikie plemiona” mogą stać się cywilizowane tylko w wyniku kompetentnego zarządzania Europejczyków. Ta książka to odważna próba przywrócenia antropologii i etnografii ich pierwotnego celu: poszukiwania alternatywnego spojrzenia na rozwój społeczeństwa i kultury. Graeber „dekolonizuje Oświecenie”, dowodząc, że źródła idei równości, wolności i sprawiedliwości należy szukać poza „zachodnią cywilizacją”. Jego jednoznaczne twierdzenie - te same wymyślone egalitarne „pirackie królestwa” takie jak Libertalia istniały w rzeczywistości. Na przykładzie Konfederacji becimisarak Graeber opisuje strukturę rzeczywistego projektu „społeczeństwa przyszłości”, o którym tylko fantazjował Tomasz Morus i inni autorzy utopii.