Raissa Gorbaczowa… Ta kobieta stała się symboliczną postacią nie tylko pierestrojki, nie tylko końca ubiegłego wieku, ale i czasów najnowszych w ogóle. Uosobieniem rodzinnego kraju, wspaniałym, utalentowanym przedstawicielem jej na świecie. Kobieta, która łamała stężałe stereotypy i bezinteresownie, z serca, a nie tylko w roli żony Prezydenta, pierwszej damy ZSRR, niosła pomoc potrzebującym, a szczególnie – dzieciom. Gorąco, hojnie i bezinteresownie wspierała dzieci cierpiące na choroby krwi – jakby przewidując własne odejście od tej strasznej choroby. Jak to bywa w życiu, często jej nie rozumiano i nawet nie akceptowano. Ale czasy, czyny, działania i myśli tej niezwykłej i naprawdę pięknej osobowości wszystko postawiły na swoje miejsca. Po śmierci Raissy Maksimowny minęło już ponad dwadzieścia lat, a stosunek do niej nie tylko na świecie, ale i w naszym rosyjskim sprzecznym społeczeństwie staje się coraz cieplejszy i bardziej współczujący. R.M. Gorbaczowa marzyła o tym, aby ją zrozumiano – a przede wszystkim rodacy. I te czasy nadchodzą. W styczniu 2022 roku minęło 90 lat od dnia jej urodzin. Z tej znaczącej i zarazem smutnej daty pochodzi obecny zbiór, którego centrum stanowi książka samej Raissy Maksimowny „Mam nadzieję…”, którą zdążyła wydać w 1991 roku i która spotkała się z szerokim, emocjonalnym odzewem na całym świecie. Znalazły się tu również fragmenty książek i wspomnień M.S. Gorbaczowa, a także wywiady Raissy Maksimowny z ostatnich lat, wspomnienia wielu wybitnych ludzi, polityków, towarzyszy, przedstawicieli sztuki i po prostu tych, których głęboko poruszyła tragiczna historia tej kobiety, która otworzyła, w szczególności, nowe horyzonty dla wielu, wielu kobiet w Rosji i na świecie. Zbiór został przygotowany przez pracowników Fundacji Gorbaczowa pod kierownictwem M.S. Gorbaczowa.
