Księżycowy ogród

Karolina Pawłowa żyła prawie sto lat – urodziła się na początku XIX wieku w rodzinie zniemczałej, Pawłowa stała się znaczącą postacią w literaturze tamtej epoki.

Jej stałymi rozmówcami byli najlepsi poeci pokolenia – Puszkin, Baratyński, Jazyko, Mickiewicz. Wiersze Pawłowej, publikowane w znanych czasopismach, należy traktować na równi z dziełami uznawanych klasyków krajowej poezji.

Energii jej wierszy, posiadających hipnotyzującą intonację i niezwykłą obrazowość, można porównać do tekstów Emilii Dickinson – młodszej amerykańskiej współczesnej Pawłowej, tworzącej w odosobnieniu. Pawłowa, w przeciwieństwie do Dickinson, była znana za życia, ale pozostała w cieniu epoki, jedynie sporadycznie pojawiając się w dedykacjach i listach bardziej sławnych współczesnych.

Nie ma wątpliwości, że nadeszła pora, aby na nowo odkryć jej twórczość.