Luber. Od podwórkowych gangów do grup przestępczych

To był pierwszy dzwonek. Natychmiast, dosłownie w ciągu kilku godzin, we wszystkich kioskach «Soiuzpeczati» wykupiono niczym się nie wyróżniające znaczki Rzeczfloty — flagę z wizerunkiem statku. Wykupiono doszczętnie. A wkrótce na ulicach miasta zaczęli pojawiać się nastolatkowie w szerokich, kraciastych spodniach z ciemną górą. I pierś każdego z nich ozdabiał ten sam, już stały się deficytowy, znaczek Rzeczfloty. Tak młodzi ludzie zaznaczyli swoją przynależność do nowej, dotąd niewidzianej grupy «Luber», która połączyła to czy fanów sportu, to czy psotnych urwisów i chuliganów, dzieląc całe miasto na dzielnice. Stworzyli wspólną kasę. Wywracali wieczorem kieszenie pijanym facetom przy pubach, włamywali się do kiosków z gazetami, brutalnie bili stołecznych punków. Łatwe pieniądze, poczucie bezkarności i smak krwi kręciły młode głowy. I żyli by tak w swoim tęczowym świecie, zadowalając się darmowymi drobniakami i podziwem dziewczyn, gdyby pewnego dnia nie znaleźli się w polu widzenia niebezpiecznych i zaprawionych w boju autorytetów przestępczych…