Dovmont

Wieje, wietrze! Szumcie, drzewa! — pod tym zaklęciem litewscy kapłani Pikuolisa, władcy śmierci, przynoszą swojemu panu krwawe ofiary! Na jego czarnym ołtarzu znalazł się także Igor Rancisz, młody doktorant z Petersburga, który przybył na Litwę, aby uwolnić swoją rodzinę od starożytnej klątwy rodowej, nałożonej jeszcze w XIII wieku przez litewskiego księcia Mindaugasa...

Pod łoskotem pogańskich bębnów dusza Igora wcieliła się w ciało jego dalekiego przodka, litewskiego kunigas Dovmonta, poganina, władcy, wojownika… i błogosławionego księcia pskowskiego, w chrzcie — Tymoteusza.

A oto już od tupotu bojowych koni drży ziemia pod murami Rakszyna! Ryczą bojowe trąby, błyszczą w rękach miecze. Potężny wiatr wojny niesie surową drużynę Dovmonta na hordy krzyżowców…

Podstępny wróg pokonany, jednak warunki traktatu pokojowego wcale nie są spełniane: potajemnie wysyłają oddziały na plądrowanie ziem pskowskich, i już jasno widać, że trzeba szukać zdrajcy… lub zdrajców.

Co więcej, ludzie do porwań całkowicie się rozbestwili, a na Ruś przyszła wielka bieda — książę Andrzej, prosząc mongolskiego chana o przywilej na Wielkie Księstwo Włodzimierza, wypowiedział wojnę swojemu starszemu bratu Dmitrowi...